Duru ve arı bir üslupla yazdığı şiirleriyle halkla aydınlar içinde köprü kuran Aşık Veysel’e TBMM tarafınca, “Anadilimize ve ulusal birliğimize yapmış olduğu hizmetlerden dolayı” 1965’te hususi bir kanunla 500 lira aylık bağlandı.

Yaşama sevinciyle hüznün, iyimserlikle umutsuzluğun iç içe olduğu şiirleriyle, aşık geleneğinin son büyük temsilcileri içinde yer edinen meşhur halk ozanı, 1971’de Nevşehir’in Hacıbektaş ilçesinde son konserini verdi.


Ozan, ölümünden birkaç saat öncesinde bile, ”Birbirinizle, mevzu komşuyla iyi geçinin, dirliğiniz, düzeniniz bozulmasın” diyerek, ”Kürt’ü Türk’ü ne Çerkezi/Hep Adem’in oğlu, kızı/Beraberce şehit, gazi/Yanlış var mı ve neresi” dizelerini söylemiş oldu.

Aşık Veysel, 21 Mart 1973 günü sabaha karşı 03.30’da doğduğu köy olan Sivrialan’da, şimdi adına müze olarak düzenlenen evde hayata gözlerini yumdu.